Sokrates verdediging

Sokrates’ verdediging is een kerntekst uit de klassieke filosofie waarin Plato de beroemde verdedigingsrede van zijn leermeester Socrates weergeeft tijdens het proces in Athene (399 v.Chr.). Socrates moet zich verantwoorden voor twee zware beschuldigingen: het bederven van de jeugd en godslastering—het afwijzen van de staatsgoden en het invoeren van nieuwe godheden. In zijn betoog verdedigt hij niet alleen zichzelf, maar ook zijn filosofische levenshouding. Hij presenteert zijn onderzoekende manier van spreken als een opdracht om anderen te confronteren met schijnwijsheid, samengevat in het beroemde inzicht dat hij zijn eigen onwetendheid erkent. De tekst volgt de drie fasen van het proces: de verdediging, het oordeel en de slottoespraak na de doodstraf. Juist in die opbouw wordt duidelijk hoe Socrates’ integriteit, ironie en morele standvastigheid botsen met de verwachtingen van de staat. Dit boek is zowel een historisch document als een tijdloze tekst over geweten, waarheid en persoonlijke verantwoordelijkheid.