Een jaar in scherven

Wie zijn wij? Hoe zijn wij geworden wie we zijn? Met grimmige opgewektheid, speels en ernstig tegelijk, zet Koos van Zomeren boek na boek op stapel in de hoop iets omtrent dit soort raadsels duidelijk te maken. In 'Een jaar zonder scherven' leidt dit proces van onderzoek en zelfonderzoek tot een nieuw hoogtepunt in zijn werk, Het boek bevat het journaal dat Van Zomeren in 1987 heeft bijgehouden, gelardeerd met talloze, extra's: autobiografische verhalen, herinneringen, natuurreportages, rechtbankverslagen en interviews met Van Zomerens vader en met zijn voormalige kameraden uit de Socialistische Partij. Het geheel biedt meer dan een dagboek. Het is een imposante egoïstisch mozaïek, waarin de grote en kleine dingen van alledag (www.mijntweedehandsboek.nl) voortdurend overvloeien in droomprotocollen en herinneringen die kernen van Van Zomerens leven en schrijverschap steeds nauwer omcirkelen. Daarbij is hij weer in vele gedaan aanwezig: als natuurliefhebber, Als milde spotter en wrevelige moralist, als lyricus en als voortreffelijke aforist.