Dagboek 1887-1899 - Prive-domein nr. 140

Privé-domein nr. 140. Van de in 1910 op zesenveertigjarige leeftijd overleden Jules Renard worden in Frankrijk nog altijd toneelstukken opgevoerd en geregeld verschijnen er ook vertalingen van zijn Poil de Carotte (te onzent in vertaling verschenen als Peenhaar) en zijn Histoires Naturelles (Natuurlijke historietjes). De laatste jaren is één postuum verschenen titel de meest gevraagde geworden: het Journal. Aan de ene kant bewoog Jules Renard zich in de enigszins decadente maar door de opkomst van techniek, democratie en socialisme snel veranderende wereld van het fin de siècle. Aan de andere kant leefde Renard graag teruggetrokken in de boerse omgeving waaruit hij afkomstig was. Het dagboek van Renard is vanwege de ongelooflijke hoeveelheid faits divers en anekdotes wel eens 'de documentatie' genoemd bij het hoofdwerk van Marcel Proust. Renard kon in enkele regels profielen schetsen zoals men die inderdaad bij Proust terugvindt. De stijl van Jules Renard, die zich in politieke en sociale kwesties zoals in de affaire-Dreyfus steeds zonder voorbehoud aan de vrijzinnige en vooruitstrevende kant opstelde, is in exactheid, gevoel, precisie en originaliteit een wonder in vergelijking met de wolkigheid van onze Tachtigers. Zijn dagboek is misschien alleen te vergelijken met dat van de gebroeders Goncourt.