Dagboek geschreven in Vught

In 1943 wordt de jonge student David Koker samen met zijn familie gedeporteerd naar Kamp Vught. Daar begint hij aan een dagboek dat hij bijna een jaar lang in het geheim bijhoudt. Zijn aantekeningen vormen een uitzonderlijk en indringend ooggetuigenverslag van het dagelijks leven in het kamp, geschreven met opmerkelijke intelligentie, gevoeligheid en literaire kracht. Koker observeert niet alleen de gruwelijke realiteit om zich heen, maar blijft ook nadenken over ethiek, hoop, medemenselijkheid en de rol van cultuur te midden van barbarij. Zijn dagboek is geen wanhoopskreet, maar een krachtig document van menselijkheid onder extreme omstandigheden. Dagboek geschreven in Vught behoort tot de belangrijkste Nederlandse getuigenissen uit de Tweede Wereldoorlog. Het is een literair én historisch monument dat de lezer diep raakt en confronteert met de vraag hoe een mens blijft denken, voelen en schrijven in tijden van morele duisternis.