Ademschommel

In 1945 wordt de zeventienjarige Leo Auberg – een homoseksuele jongen van Duitse afkomst uit Roemenië – samen met duizenden andere Duits-Roemenen door het Sovjetregime gedeporteerd naar een werkkamp in Oekraïne. Daar begint een jarenlange strijd om te overleven, waarin honger, vervreemding en herinnering een onverbiddelijk ritme vormen. In Ademschommel beschrijft Nobelprijswinnares Herta Müller de kampen niet als historische reconstructie, maar als poëtische, indringende innerlijke ervaring. Elk detail telt: de geur van modder, het gewicht van een steen, de droom van een stuk brood. De “ademschommel” – het steeds terugkerende gevoel van angst en overleven – wordt het symbool van een leven dat nooit meer onschuldig kan zijn. Gebaseerd op de getuigenissen van dichter Oskar Pastior en andere overlevenden, is Ademschommel een indrukwekkende, beklemmende roman over identiteit, geheugen en de littekens van de geschiedenis.