Het grijze kind

In Het Grijze Kind schetst Theo Thijssen een ontroerend en indringend portret van een kind dat zich onbegrepen en verloren voelt in een wereld die hem weinig warmte biedt. Met een fijnzinnig psychologisch inzicht neemt Thijssen de lezer mee in de binnenwereld van een jongen die balanceert tussen fantasie en werkelijkheid, verlangen en vervreemding. Het kind — "grijs", niet alleen in uiterlijk, maar ook in stemming en perspectief — kijkt met verwondering, angst en hoop naar de mensen en gebeurtenissen om hem heen. Zijn omgeving lijkt hard en afstandelijk, terwijl zijn verbeelding een schuilplaats vormt tegen de beklemming van het dagelijks leven. Deze psychologische roman, verschenen in 1927, is een tijdloos en ontroerend verhaal over eenzaamheid, kinderlijke gevoeligheid en de zoektocht naar betekenis in een vaak onbegrijpelijke wereld. Met zijn sobere stijl en scherpe observaties laat Thijssen opnieuw zien waarom hij tot de grote namen van de Nederlandse literatuur behoort.