Het Proefspel

In Proefspel komen veel verhalen voor die op het eerste gezicht gemakzuchtige imitaties lijken van die uit zijn vorige bundels. Zo bijvoorbeeld het titelverhaal dat gaat over een groepje jeugdige jazzmusici in de jaren vijftig. Het zijn amateurs en ze kunnen maar moeilijk aan de bak komen, vooral ook omdat ze er nogal arrogant-eigenzinnige stijlopvattingen op na houden wat hun muziek moeilijk ‘dansbaar’ maakt. Verder is de sfeer die van ‘Jongens waren we – maar aardige jongens’ uit Titaantjes van Nescio. Om zelf ook maar eens met een vergelijking te gooien. Het verhaal is echter beslist niet zomaar een aaneenrijging van jolige anekdotes uit de autobiografie van de schrijver, een gevolgtrekking die je gauw geneigd bent te maken als je weet dat Hotz zelf ook ooit jazzmusicus is geweest. Er is meer mee aan de hand. Er worden op een zorgvuldig gedoseerde manier allerlei elementen gethematiseerd die in de rest van Hotz’ werk al meer of minder impliciet aanwezig waren.