De tuin van IJben

De tuin van IJben is het allereerste, charmante en autobiografische jeugdwerk van de vermaarde Nederlandse vertaler en schrijver ⁠August Willemsen, dat pas in 1999 officieel in boekvorm werd uitgegeven. De vertelling is een fijnzinnig in memoriam aan Jan Meilof IJben, de leraar aardrijkskunde en geschiedenis aan het Hervormd Lyceum in Amsterdam. Het verhaal reconstrueert een tweeweekse schoolreis die een groep van vierentwintig Amsterdamse leerlingen in augustus 1954 onder leiding van deze markante leraar per bus door Frankrijk maakte. De toen zeventienjarige Willemsen hield tijdens deze reis nauwgezet zijn persoonlijke indrukken bij en werkte zijn aantekeningen later om tot een uitvoerig, literair reisverslag. Het boek weerspiegelt zijn allereerste, vormende kennismaking met de Franse cultuur en de wijdere wereld buiten Nederland. Met een voor zijn jonge leeftijd opvallend scherpe opmerkingsgave, humor en stilistische precisie schetst hij de dynamiek binnen de scholierengroep, de confrontaties met vreemde talen en landschappen, en de unieke rol van hun docent. Het werkje functioneert zodoende als een nostalgisch tijdsbeeld van een naoorlogse schoolreis en markeert tevens de absolute, literaire kraamkamer van Willemsens latere talent voor egodocumenten en reisbeschrijvingen.