De vrouw met de parasol

De vrouw met de parasol van A. Alberts is een korte literaire novelle waarin het huwelijk, individuele verlangens en de botsing met sociale realiteit centraal staan. De hoofdpersoon Pieter wordt door zijn broers uit het familiebedrijf gelokt, maar besluit zich te laten uitkopen door hen, waarop hij samen met zijn vrouw Aafje en hun zoontje een reis onderneemt uit hun vertrouwde omgeving. Tijdens die tocht, onder meer via Parijs en Duitsland, blijkt het paar steeds verder vervreemd te raken van hun omgeving, elkaar en de verwachtingen van anderen, en de tussentijdse communicatie via ansichtkaarten benadrukt hun emotionele afstand en isolement. In De vrouw met de parasol worden onderhuidse melancholie, ongrijpbare innerlijke belevingen en de tragiek van een relatie geschetst in een sobere stijl waarin de protagonisten vooral door externe omstandigheden en toevallige ontmoetingen voortgedragen worden, en de roman eindigt in een contemplatieve stilte die de essentie van hun reis en lot benadrukt.