Amazone met het blauwe voorhoofd

In deze spraakmakende debuutroman vertelt de Vlaamse schrijfster Monika van Paemel het deels autobiografische verhaal van een jonge vrouw die in een opzwepende ik-vorm haar diepe drang naar onafhankelijkheid uitschrijft. De vertelster rebelleert krachtig tegen de beklemmende wetten, de rigide logica en de patriarchale tradities van een burgerlijk milieu, terwijl zij tegelijkertijd een melancholisch heimwee koestert naar de landelijke geborgenheid uit haar vroege jeugdjaren. De roman baarde destijds opzien door de vernieuwende, associatieve vertelstijl en de poëtische impressies over de groei naar volwassenheid en onvervulde liefdes. Omdat dit gelaagde meesterwerk direct na publicatie officieel werd bekroond met de Debuutprijs, de toon zette voor een hele generatie vrouwelijke auteurs en de stilistische vormgeving als puur literair doel heeft, geldt het boek binnen de Nederlandstalige letteren als een gevestigde literatuur. Het boek blijft een indringend, emotioneel en stilistisch hoogstaand portret van een vrouw die haar eigen identiteit opeist.