Cesare Pavese

Clelia Oitanais is een zelfbewuste vrouw die opgroeide in de sloppen van Turijn en in Rome carriére heeft gemaakt. Na jaren keert zij terug naar de stad van haar jeugd om er een sjieke modezaak in te richten. Al gauw komt ze in contact met een kring van jonge rijke vrouwen, die zich uit verveling overgeven ann landerige uitstapjes, gesprekken over kunst en aan erotische experimenten met mannen en met elkaar. Clelia, die op zoek is naar de wereld van haar kinderjaren, vindt alleen de wereld waarvan ze als meisje droomde. De zelfmoordpoging van een van de vrouwen maakt op schrijnende wijze duidelijk hoe vals die wereld is. Alle luxe en maatschappelijke glans is de façade van een afgrondelijke leegte en eenzaamheid; het hele leven blijkt een groteske, banale tragedie, een nachtmerrie waarin alle verlangens vervuld zijn. Clelia realiseert zich dat een weg terug uit deze wereld van succes niet bestaat. Tra donne sole (Vriendinnen) is Pavese's voorlaatste roman uit 1949, waarop Michelangelo antonioni zijn film Le amiche baseerde.