Nee, ik wil niet bij een leesclub!

De roman Nee, ik wil niet bij een leesclub! van Virginia Ironside biedt een verfrissende en hilarische blik op het bereiken van de zestigjarige leeftijd. Hoofdpersoon Marie Sharp is klaar met de maatschappelijke druk om dynamisch en hip oud te worden. Waar haar vrienden massaal kiezen voor actieve fietsvakanties, talencursussen en sportscholen, verlangt Marie juist naar de rust van een heerlijk saai leven waarin ze ongestoord 'oude-mensen-dingen' mag doen. Ze zweert de liefde af en weigert resoluut om zich aan te sluiten bij een leesclub. Het echte leven laat zich echter niet regisseren door haar dagboekplannen. De komst van haar eerste kleinkind Gene brengt een overweldigende nieuwe liefde in haar leven, terwijl een oude jeugdliefde plotseling weer op de stoep staat. Tegelijkertijd wordt ze binnen haar hechte vriendengroep geconfronteerd met de onvermijdelijke fysieke gebreken en het verdriet die horen bij het ouder worden. Wat dit boek bijzonder maakt, is de unieke vormgeving als gefictionaliseerd dagboek, geschreven met een flinke dosis vlijmscherpe Britse humor en zelfspot. Ironside, die in Groot-Brittannië bekendstaat als columniste en 'agony aunt', putte voor dit verhaal deels uit haar eigen levenservaringen. Marie Sharp wordt door recensenten op platforms zoals Goodreads omschreven als een 'Bridget Jones op leeftijd' vanwege haar herkenbare, cynische maar zeer charmante karakter. Het boek doorbreekt op een vrolijke manier het taboe rondom ouder worden en viert de vrijheid om te kiezen voor inactiviteit, zonder dat het verhaal zijn emotionele diepgang verliest bij zwaardere thema's zoals ziekte en verlies.