De avondschemering in de verte

Kort na de oorlog, in 1946, achter het ijzeren gordijn, verdwijnt een man met een speciale opdracht. Een held! Zit hij gevangen? Is hij nog in leven? Zijn vriend doet wanhopige pogingen hem op het spoor te komen. Tevergeefs, totdat op een dag een hoopvol bericht komt: misschien kan het spoor van de held weer opgenomen worden, in de Verenigde Staten, in een psychiatrische inrichting. De vriend neemt een baan in de inrichting, deelt zelfs het leven van de patienten, in de hoop er eens in te slagen het lot van zijn held te ontsluieren. Zal hij daarin slagen? Zal zijn zoeken beloond worden? Is zijn held wel een held of heeft hij hem te zeer geidealiseerd? Het relaas van de zoektocht is van meer belang dan het bereiken van het doel. Elie Wiesel, wiens oeuvre steeds beheerst wordt door dit thema, is nooit eerder zo ver gegaan in de directe, lijfelijke en uiterste confrontatie met de waanzin. Waanzin van de mensen Waanzin van de wereld. Alle vormen van waanzin komt deze merkwaardige speurder tegen en haalt hij naar boven op de zoektocht naar zijn verleden, een verleden waarvan hij slechts schimmen terugvindt. Elie Wiesel schreef met dit boek een detectiveroman die zich als een avonturenverhaal laat lezen.