Nieuwbouw

Nieuwbouw (2004) van Jessica Durlacher is een veelzijdige verzamelbundel met essays, beschouwingen en verhalen die zij schreef vanaf 1992. Deze bundel biedt een rijk en persoonlijk overzicht van haar schrijverschap en combineert bekende en minder bekende teksten tot een samenhangend geheel. Een belangrijke rode draad in Nieuwbouw is de erfenis van de Tweede Wereldoorlog en de blijvende invloed van het jodendom op identiteit en herinnering. In het titelessay beschrijft Durlacher op indringende wijze haar jeugdherinneringen, waarin zij en haar zusje hun toekomstige huis zien verrijzen op een kale, modderige vlakte – een krachtig beeld van opbouw en verleden. Daarnaast bevat de bundel uiteenlopende teksten over literatuur en schrijverschap. Zo reflecteert Durlacher op haar eigen werk en invloeden, waaronder haar fascinatie voor Harry Mulisch, en verkent zij thema’s als herinnering, identiteit en creativiteit. Nieuwbouw is een intellectueel prikkelende en persoonlijk getinte bundel die inzicht biedt in zowel het werk als de denkwereld van Jessica Durlacher, en daarmee bijzonder interessant is voor liefhebbers van literaire essays en Nederlandse literatuur.