De tweede verzamelbundel van Hans Andreus uit 1959

De tweede verzamelbundel van Hans Andreus uit 1959, uitgegeven door Uitgeverij Holland te Amsterdam, vormt een cruciaal overzichtswerk waarin zijn vroege experimentele poëzie samensmelt met een meer milde, bezonken stijl. Het boek bundelt drie eerdere, destijds uitverkochte succesbundels en introduceert daarnaast één geheel nieuwe collectie verzen. Door deze opzet weerspiegelt het boek de artistieke evolutie die de dichter gedurende de jaren vijftig doormaakte.De opbouw van de bundel start met de herdruk van De taal der dieren en Schilderkunst. In deze vroege werken is de invloed van de experimentele Vijftigers nog duidelijk voelbaar. Andreus onderzoekt hierin de relatie tussen mens, natuur en beeldende kunst, waarbij zintuiglijke waarnemingen en een muzikaal taalgebruik centraal staan. Daarna volgt De sonnetten van de kleine waanzin, een cyclus waarin de dichter via een strakke sonnetvorm dieper graaft in de menselijke psyche, de dunne grens tussen realiteit en waanzin opzoekt, en psychoanalytische inzichten rondom identiteit verwerkt.Het sluitstuk en tevens het hoogtepunt van dit verzamelwerk is de toen gloednieuwe bundel Al ben ik een reiziger. Dit specifieke deel markeert een omslag naar een meer beschouwelijke en milde toon. De vitale creativiteit uit zijn jeugd maakt hier plaats voor rust en een zekere melancholische vermoeidheid. De dichter reflecteert in deze verzen op de vergankelijkheid van het aardse bestaan en de reis van het leven. Binnen deze nieuwe sectie bevindt zich ook de oerversie van zijn legendarische gedicht 'Voor een dag van morgen', waarin de thema's liefde en de naderende dood op een unieke, glasheldere manier met elkaar worden verbonden.