De Eilanden

In De eilanden van A. Alberts ontwerpt de schrijver een intiem portret van eenzaamheid, verwondering en verbondenheid: hij reist langs eilanden als Madeira, de Canarische Eilanden en de Azoren, en observeert het menselijke leven aan zee — vissers op de kade, reizigers op het terras, de stilte van de golven onder de sterrenhemel. Met pen en notitieboekje duikt Alberts in alledaagse kleinheden die plots de schoonheid van de horizon onthullen: de geur van citrusbomen, het ritme van de branding, de melancholie van zonsondergangen die langzaam overgaan in nacht. Tegelijkertijd stelt hij vragen over tijd — wat blijft, wat vervaagt — en schetst hij een landschap tussen droom en herinnering. Een reis zonder kaart, een ontdekking van het nietige in het grote. De eilanden van A. Alberts nodigt de lezer uit om mee te luisteren, mee te zien, mee te voelen – en om te ervaren hoe eilanden steeds weer eiland én spiegel kunnen zijn voor de mens.